Mig 的个人资料M!c照片日志列表更多 工具 帮助

日志


2009/11/12

Moon River

ณ ขณะปัจจุบัน
เรากำลังมีความสุขกับชีวิตที่ไร้สาระแก่นสารใดๆโดยสิ้นเชิง
นั่งฟังเพลง Moon River และเพลงสมัยของแนท คิงโคล
และนี่คืออารมณ์ในตอนนี้
 
ล่องลอยว่ะ
ทำไมเพลงสมัยนี้ส่วนใหญ่มันช่างเทียบกันไม่ได้เอาซะเลย
ทำไมมันไม่มีความสวยงามแบบนั้นบ้าง
 
และ
อีกครั้งที่เรคคอมเมนอะไรเก่าๆ
อย่างเช่น วอทชเมน
เป็นหนังเรื่องที่ดูแล้วใช่เลย
เป็นหนังที่เพลงเพราะ
โรแมนติก และอีโม
อันนี้ถือว่าเรคคอมเมน
 
เหอะ
บางทีของเก่าๆที่มีคุณค่ากว่าจะได้กลับมาเป็นที่สนใจก็นานๆครั้ง
แต่สุดท้ายคนเราก็ต้องวกกลับไปสู่ของสิ่งเก่าๆเพราะมันมีคุณค่าอยู่โดยสภาพอย่างนั้นเอง
 
มันมีคุณค่าขึ้นมาได้ก็เมื่อเวลาผ่านไปและเราหันกลับไปมองมันเท่านั้น
นี่แหละที่เรียกว่ากว่าจะรู้ถึงคุณค่าก็เสียมันไปซะแล้ว
 
เออ คิดถึงแล้วจะร้องไห้
บางทีอยากจะย้อนกลับไปในช่วงที่มีความสุขที่สุดในชีวิต
อย่างน้อยก็เพื่อกลับไปซึมซับถึงความทรงจำพวกนั้นให้ได้มากที่สุด
 
ชีวิตตอนนี้เหมือนว่ากำลังวิ่งหาบางสิ่งบางอย่างที่เชื่อนักหนาว่าจะสร้างคุณค่าแก่ชีวิต
แต่ก็หาไม่เจอ ไม่ดิ ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นหา อะไร เลยต่างหาก
ชีวิตตอนนี้เหมือนว่าได้แต่พร่ำพูดอย่างพร่ำเพรื่อ ว่ากำลังทำเพื่อสิ่งที่ตัวเองต้องการ สิ่งที่เป็นจุดมุ่งหมายของชีวิต สิ่งที่คุ้มค่าที่ได้เกิดมาและมีมันประดับชีวิตอยู่
เชี่ย แล้วมันคือเชี่ยอะไร
ชีวิตตอนนี้ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าสิ่งที่มุ่งทำอยู่มันใช่สิ่งที่เราต้องการในชีวิตจริงๆรึไม่ และมันจะตอบสนองอะไรให้กับตัวเองได้บ้าง
เหมือนว่ากำลังพยายามที่จะทำตัวไขว่คว้าสิ่งสิ่งนั้นเพียงเพราะเป็นไปตามกระแส
กระแสซึ่งเปลี่ยนและชี้นำความคิดของเราเอง และสุดท้ายก็พาให้หลงทาง หาอะไรก็ไม่เจอแม้กระทั่งตัวเอง หรืออย่างน้อยก็คือสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ทั้งไม่รู้ว่าอย่างน้อยจะมีอะไรที่จะพักฟื้นความรู้สึกที่เป็นอยู่ในภาวะตอนนี้ ความรู้สึกนั้นคือความไม่รู้สึกอะไรเลย
เหมือนกับ ซัมติงที่ไม่เรเฟรชชิ่งเอาซะเลย...
พูดตรงๆคือทุกวันนี้ชีวิตมันช่างไร้จุดหมายและซังกะตาย แฮปปี้ไม่กี่นาทีก็กลับมาซังกะตายเหมือนเดิม
ทุกคนหายไปไหนหมดวะในเวลาแบบนี้ ?
เกลียดเวลาที่เป็นแบบนี้ แบบนี้ แบบนี้ เอคโค่สุดๆ เอคโค่ซะยิ่งกว่าเอคโค่
เพราะมันถึงทางตัน
ไม่รู้ว่าต้องทำอะไรบ้างจะทำให้รู้สึกดีขึ้นมาได้อีก กระทั่งไม่เข้าใจว่าเรากำลังทำสิ่ง ณ ขณะปัจจุบันอยู่ไปเพื่ออะไร
ในเมื่อมันไม่ทำให้เราได้พบกับสิ่งที่ต้องการ ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไรอีก
พอปัญหาโลกแตกในชีวิตปัจจุบันไม่มีคำตอบ ก็หนีไม่พ้นที่จะต้องกลับไปสู่อดีต
กลับไปหาสิ่งที่มีคุณค่า สิ่งเก่าๆ ของเก่าๆ กลับไปหาความทรงจำเก่าๆ เพื่อนเก่าๆ ของเก่าๆ ความคิดเก่าๆ เก้าลอเก้า
ขอโบ้ยให้เป็นความผิดพลาดอย่างหนึ่งของตัวเองที่ไม่เคยถามตัวเองอย่างจริงจังเลยว่า เราชอบทำอะไรกันแน่
หมายถึงอะไรที่จะอยู่กับมันไปได้ ตลอดชีวิต
ซึ่งมันก็จะติดตัวเราตลอดไปยิ่งกว่าเพื่อนคนนึงซะอีก
Cry me a river..
เราเป็นคนที่ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร อย่างน้อยก็ในตอนนี้
ณ ขณะปัจจุบัน
 
และนั่นละประเด็น สรุปคำตอบ
 
"คะแนนออกประมาณมกราอะน้อง ปล่อยให้ตื่นเต้น.."
ทุกวันนี้มีแต่ภาระหน้าที่ที่ตัวเองยังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าต้องทำไปเพื่ออะไร
ถึงมันจะเป็นเรื่องขี้ปะติ๋วเกินกว่าที่จะเรียกว่าเป็นภาระหน้าที่ แต่ไม่มีแม้แต่สัญญาณเล็กๆอะไรเลย ที่จะช่วยชี้ถึงคำตอบต่อคำถามนั้นได้
 
 
 
 
2009/10/22

french still romantic

อยากดู gossip girl มาก
เพราะชอบ leighton ไม่มีอะไร
อยากรู้ว่าแผ่นก๊อปที่ไหนถูก
 
french still romantic
โหลด pink martini มาฟังอีกหนึ่งกะตั้ก
mar desconocido ชอบมาก มีท่อนบรรเลงท่อนนึงของโชแปงด้วย
สรุปว่าเก็บฝรั่งเศสไว้ในลิสต์ must-go รองจากรัสเซีย 55555
ชาตินี้จะได้ไปไกลกว่าเอเชียไหม 55555
 
สอบแพ่งไปแล้ว
คาดว่าตก
ไม่ตกให้ตีตูด 55555
 
พิ่งรู้เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาเมื่อได้มีโอกาสเข้ากรุงเดินพารากอน
ว่า face of chanel คนที่ต่อจาก keira knightley
 
คือ...
lily allen
โอ๊ะ 55555
มิน่าเล่า พักหลังๆนี้เปิดเน็ตทีไร คนนึงที่แต่งตัวดีทีเดียวเลยคือ lily allen
มีตังค์จ้างสไตลิสต์แล้วนี่เอง ก๊าก5555555555555555
 
ไปเซอเวสถานที่จัดงานโฮมมาแล้วเปนยังไงกันบ้าง
เสียดายแฮะ อยากไปด้วย
แต่อยากใช้เวลาปิดเทอมวันแรกอยู่บ้านมากกว่า ก้เลย อิอิ
ว่าแต่ จะจัดกันวันที่เท่าไหร่และเดือนอะไรหว่า
มายกับน้ำถามมาว่าทำไมไม่รู้สนิทกับเฮ้ดจัดงานไม่ใช่เหรอ เลยไม่รู้จะตอบยังไง 55555
ธีมงานมันยังเป็น millionaire อยู่ป่ะ แล้วเราต้องสลัมหรือไม่สลัมกันแน่ ลืมว่ะ 55555
 
ปิดเทอมผ่านไปยังรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
แบบว่าเพิ่งปิด อาทิตย์หน้ากูเปิดอีกแล้ว 55555
 
มีรุ่นพี่มาชวนไปทำแอมเว
ดูท่าทางรวยเร็วดี
ปอลอ ถ้าขยัน เท่านั้น 55555
 
อยากสอนเปียโนใจจะขาด อยากได้ตังค์
แต่ขี้เกียจมาก ไม่แม้แต่จะหาที่สมัครงาน 55555
คงต้องดูไปก่อน แต่อยากอยู่นะ 55555
 
 
 
2009/9/25

french is romantic

วันนี้เสิชยูทู้บหาเพลงฟัง
มาเจอเพลงดิสนี่เวอร์ชั่นฝรั่งเศส
ฝรั่งเศสนี่เปนภาษาที่ฟังแล้วโรแมนติกมากๆ
ฟังแล้วอบอุ่น ได้อารมมากๆ
อยากไปฝรั่งเศสเลยทีเดียว
แต่บางทีเสียงร้องใหญ่น่ากลัวเกิน 5555
แต่ขอบอกว่าชอบ deliver us เวอชั่นฝรั่งเศสมาก เพราะแบบอลังการมาก
อังกริดชอบทุกเพลง
เพราะประเทดมันเป็นเจ้าของหนังด้วยรึป่าววะเลยทำดี 5555
ฟังภาษายี่ปุ่น แอ๊บแบ๊วมากๆ เกิน 5555
แต่ enchanted ถือว่าผ่านนะ โดยเฉพาะเสียงพระเอก 5555
ฟังจีนไม่ชอบอะ เสียงมันเล็กๆเกิน
ส่วนไทยแบบ.. โบร๊าณโบราณ วันวานมากๆสมัยทาทายังเพิ่งเกิดอะ 5555
ชอบอยู่สองเพลงso far
i won't say i'm in love เวอชั่นไทย
เอาจริงๆเพลงนี้เพราะเกือบทุกเวอชั่นอะ
ชอบเวอชั่นอังกิดกับฝรั่งเศสด้วย หลงรักเลยอะ 55
กับอีกเพลงนึงที่เวอชั่นไทยเพราะมาก ในความคิดเรานะ
เพลงอะไรก้ไม่รู้ เรื่อง sleeping beauty ตอนที่พระเอกนางเอกร้องเพลงด้วยกันครั้งแรก
โครตคลาสสิกเลยย ประทับใจมาก
ตอนนี้ฟังมาหลายชั่วโมงแล้ว กะจะฟังต่อเรื่อยๆ
ถึงจะสอบไทยวันจันแล้วยังไม่ได้อ่านก้ตาม 5555
นับเปนช่วงพักละกัน
 
คือเราสงสัยมากว่าพวกที่ข้ามแม่น้ำแดง(?) ในเรื่องปรินออฟอีหยิบมาเปนคนอะไร คือพวกทาสในอีหยิบมันไม่ใช่พวกแอฟริกาชะมะ มันมาจากไหนกันอะ
คืออีหยิบมันไม่ใช่แอฟริกาเรอ คือจำได้ว่าเคยอ่านในหนังสือเรื่องสนุกสุดมหัศจรรย์ที่แม่ให้ (ตั้งแต่สมัยแม่ยังแขวนสร้อยมารีตอนเราอยู่อนุบาล)
จำได้ว่าพวกไหนซักพวกถูกเกนไปเปนทาสที่ไหนซักที่แล้วคนนั้นชื่อโมเสสรึป่าววะ มาพาข้ามแม่น้ำอะไรกลับไปดินแดนพันธะสัญญารึป่าว คือเราสงสัยเรื่องราวมาก
คือความรู้มอปลายหาไปไหนฟระ 55
ขอแนะนำกาตูนเวอชั่นฝรั่งเศสนะอลังสุดๆโดยเฉพาะ เดลิเว่ออัส 5555 มานีฝีกมากๆ
(แต่ไม่ชอบเวอชั่นอังกิดแฮะเรื่องนี้)
 
วันนี้จะภาสาวิบัดไปไหน
 
สงสัยอีกข้อดิสนี่เกิดมาจนจะปิดค่ายอยู่แล้วเมื่อไหร่จะสร้างอะไรเกี่ยวกับเมืองไทยซะที คือเค้ามีกันหมดแล้วอะสเปนฝรั่งเศสอังกริดจีนไรเงี้ย 5555
 
เมื่อวันนู้นเล่นคอนเสิดเปียโนที่หอถาปัดธรรมสาด
เชื่อกันไหมว่าที่นั่งสามร้อยที่จุไม่พอ
คือมันมีสตริงออเคสตราที่ชมรมมาเล่นด้วย
มีคนก่อตั้งสินกำจุฬาและบีเอสโอ(บางกอกซัมโฟนีออเคสตรา)มาดูด้วย
นี่เปนครั้งแรกที่รู้ว่าธรรมสาดมีสินกำเหมือนกัน เพราะอาจารคณะเค้ามาดู
คือเราสงสัยว่า วินแร มันเปิดยังไงวะ มันมีรูปอยู่แต่เราดูไม่ได้ ทรมานมากตอนนี้อยากดูมากๆ 5555
 
คิดถึงเรื่องเพลงแล้ว ช่วงนี้อาจารให้เรียนทฤษฎีดนตรีแบบจะอ้วก
คือบอกเค้าว่าจะสอนเปียโนเค้าก้บอกให้สอบของมหิดลอีกทีก่อน แล้วช่วงนี้ก้เลยได้เรียนคอมโพส
จริงจังมาก คือกูยังมีอีกหลายมาตราให้ท่องอยู่นา 555
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือโชโง่เหอะ แบบไม่มีความรู้ในหัวเลยให้ตาย แบบว่าเล่นเพลงง่ายๆผิดตั้งแต่เพลงแรกอ่ะ
ไม่ใช่เล่นโน้ตผิดหรือเทคนิคผิดนะแต่มันคือผิด แบบ อ่ะ ประมานว่าสมมุดว่ายุคบาโรคมันต้องเล่นให้เสียงมันเปนอย่างนึงเงี้ยแต่เราก้เล่นผิด เรื่องนี้มันพื้นฐานมาก
แสดงให้เหนว่าเราพื้นฐานหย็องแหย็งมาโดยตลอด เปรียบกับกดหมายก้คงพวกรู้ตัวบทกดหมายท่องได้แต่ใช้ผิดนิติวิธีเทือกนั้น 5555
 
พูดถึงกดหมายรู้สึกรักธรรมสาดจังเอาจริงๆ แต่ช่วงนี้รักเปนพิเสดรู้สึกดีมากที่ได้อยู่ที่นี่
รู้มาว่าที่คนะมีสาสตราจารเยอะสุดในไทยถึงมันจะไม่ได้การันตีคุนภาพก้ตาม (ดูได้จากนศ ที่นั่งเขียนบล็อก55)
และหลักสูตรก้ประหลาดด้วย คือที่นี่มีวิชาแพ่งซึ่งมหาลัยอื่นไม่สอนกัน ถึงแม้กุจะไม่ชอบเรียนก้ตามเพราะมันน่าเบื่อและเปนนามธรรมเกินบ้างอะไรบ้าง
แต่สรุปแล้วชอบอะ 5555
 
จิงๆอยากเขียนเรื่องไอใหม่มากแต่ไม่อยากทิ้งหลักฐานไว้ ณ บล็อกของตัวเอง 5555
ใครสนใจติดต่อหลังไม 5555
จริงๆแล้วไม่มีไรหรอกพวกนี้มันทำตัวหล่อเหลือเกินหมั่นไส้
 
แบบรู้สึกช่วงนี้อัดอั้นหลายอย่างอยากระบายทุกอย่างในหัวใส่บล็อกนี้ที่นับวันจะยิ่งยุ่งเหยิงขึ้นทุกที
ก้ดี สมประโยชน์ดี ชอบ 5555
 
โอ้ย เมื่อไหร่จาสอบเสด 5555
คิดถึงเพื่อนมากเลยอะ ทุกคนฝากสวัดดีกลุ่มดกด้วยคิดถึงมากๆ
คิดถึงทุกคนนะเออ :D
 
คิดถึงเพื่อนนะจ๊ะ อิอิ
 
 
2009/8/16

จังซี่มันต้องถอน.. น!?

ถือว่าเปนหัวข้อบล็อกที่อ็อตฮิตและอินเทรนสุดๆสำหรับเดกธรรมศาสตร์(บางคน) ในช่วงจดทะเบียนเพิ่ม-ถอนรายวิชาอย่างงี้!
ไอเรามันก้โดนฉุดติดกระแสอันร้อนแรงนี้ไปด้วยละสิ!
ความหวังที่กะได้ทรานสคริปเกรดสวยๆเลยต้องพังทลายไปเสียฉิบ!!
อารมตอนนี้แบบว่าปลงมากๆ (ให้ใช้ทำนอง We are the champion ของ QUEEN ประกอบการอ่านไปด้วย อาจจะเข้าใจอารมมากขึ้นเพราะฟังอยู่ตอนอัพบล็อก)
 
เพราะตอนนี้ นศ.มธ.เลขทะเบียน 5201681268 ได้ทำการถอนรายวิชา TU130 ไปเป็นการเรียบร้อยแล้ว!
 
อันนี้สาเหตุคือไม่เคยไปควิซ
แต่สาเหตุแท้จริงคือไม่เคยเข้าเรียนเลยตั้งแต่เปิดเทอมปีหนึ่งมา
เด่วจะมาอัพต่อ 5555
 
2009/8/14

VOID

คำว่า VOID
แปลว่า โมฆะ
อ่านว่า โมคะ
ฉันรู้ว่า
นี่
เปนคำที่อยากพูดใส่คุณมากที่สุด
หากแต่มีโอกาสใกล้ศูนย์มากที่สุด
ในช่วงเวลาแบบนี้
ฉันไม่รู้ว่า
เมื่อไหร่
จะได้พูดต่อหน้าคุณซะทีว่า
VOID!
ปล ขอบคุนที่คุณชมว่าฉันไม่มีหน้าท้อง ถึงคุณไม่ชม ฉันก็ปลื้มคุณอยู่ดี :D
แต่คุณอะไปลดน้ำหนักได้แล้ว 55
 
เมื่อวานเจอเต
ดีใจที่
1. ได้เจอ
2. ถึงจะมาช้ากว่าที่หวังไว้ แต่ก็มาเร็วกว่าที่คาดไว้
และเจอเฟิสโดยบังเอิญ
แปลกใจที่
1. เฟิสสามารถบอกทางไปร้านเซสได้อย่างคล่องแคล่วโดยไม่ต้องคุยกับคนขายในโทรสับ
2. เฟิสถูกยกย่องเป็นเทพในคณะนิเทศ
ก่อนที่จะเจอกับคนทั้งสอง
หงุดหงิดที่
1. ต้องเดินกับรุ่นพี่ไปทั่วสยาม
2. ดูเหมือนจะเสียชื่อเสียงกันทั้งสองฝ่าย (ถ้าเค้าหล่อ จะถือว่าเสียชื่อเสียงฝ่ายเดียว)
หลังเจอคนทั้งสอง
ดีใจที่
1. รู้สึกได้ถึง Good Old Days (คนละแบบกับ Good Old Law)
2. ไม่ต้องฟังใครชมตัวเองว่าเก่งเริดขนาดไหน รายละเอียดติดต่อหลังไมค์ ไม่อัพเพราะไม่ก่อเกิดประโยชน์ใดๆทั้งสิ้นยกเว้นได้ระบายอารม
 
เรียนแพ่งมาเกินครึ่งเทอมอยู่แล้ว
ยังงมอยู่เลย อ่านเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ - -
เพิ่มเติม
ความดีใจที่ได้จากการเจอเตเมื่อวาน อีกข้อหนึ่งคือ
3. ได้คู่ตีฉิ่ง
 
55555
 
 
2009/8/2

up and up

ตอนนี้ชีวิตเหมือนต้องจัดระเบียบ
 
ผ่านเปียโนเกรดแปดมาแปดคะแนน
กำลังจะย้ายไปเรียนเปียโนที่มหิดลพารากอน
หลักจากดักดานเรียนที่เดิมมานาน
อาจารใหม่ที่จะรับเรารึป่าวก้ไม่รู้ ชื่อแพททททริคค.. (ออกเสียงแบบสปอนบ๊อบพากษ์ไทย)
แกเคยสอนสินกำดนตรี ฬ มาสองสามปี
แกจบเอกเปียโนมาจากออสเตรีย แกมาจากอังกฤษ
ปัจจุบันนี้แกสี่สิบกว่าแล้ว ย้ายมาสอนเปนอาจารประจำอยู่ที่มหิดล พารากอน
ที่สำคัญคือ แกช่างเลือกลูกศิษย์ (เคาน์เตอร์มหิดลบอกมา)
ไปออดิชั่นกับแกมาเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา
สิ่งที่ไม่อยากจะเชื่อว่าจะทำให้เขายอมมาออดิชั่นให้ก้คือ การจบเกรดแปดของสถาบันรอยัลนี่แหละ (จบทรินิตี้เกรดแปด แกไม่รับสอน)
การออ ตอนแรกแกก้พาเข้าห้องประจำแก แล้วชี้ไปที่รูปหน้าของคนในยุคต่างๆซึ่งแปะไว้ห้าสิบกว่ารูปบนผนังห้องของแก ทั้งคอมโพเซอร์และเพอร์ฟอร์เมอร์
แล้วก้ไล่ถามเอาว่ารู้จักคนไหนบ้าง แต่ละคนมาจากยุคอะไร แต่ละคนแต่งเพลงอะไรบ้าง และเคยเล่นเพลงไหนมาบ้าง
ซึ่งเราก้รู้จักอยู่สองคนจากห้าสิบกว่าคนเท่านั้น คือบีโทเฟ่นกับโมสาร์ท 5555555555
นอกจากเรื่องโลกแคบไม่รู้จักใครนั้น ก้พอตอบได้ว่าแต่ละคนอยู่ยุคอะไรกันบ้าง และเคยเล่นเพลงของเค้ามาแล้วบ้างอะไรบ้าง
เอ้อ แกทำหน้าแบบ กูไม่หน้าหลงผิดมาออให้นังนี่เลย 555555555555
แกก้ให้การบ้านว่าไปจดชื่อเพลงที่เคยเล่นแล้วมาให้แกดู ซึ่งอย่างงี้แปลว่า แกคงจะรับเราเข้าเปนศิษย์แกแล้วแหละ เว้นแต่แกจะทนไม่ได้ไล่ไปเรียนกับคนอื่นทีหลัง
อาจารคนนี้ได้รับการการันตีจากอาจารของมาร์กกี้ (ที่จบโทดนตรีที่อังกฤษ) ว่าเก่งสุดๆ และเคี่ยวสุดๆ (สะกด ถูกไหมวะ 555555)
แต่แกพูดเร็วสุดๆไปเลย ฟังไม่ทัน 555555555555
แกดูยิ้มแย้มแจ่มใสดี ขอให้ได้เรียนกับแกด้วยเหอะ สาธุ!!
 
เรียนจีน
ชอบมาก อยากไปซัมเมอร์ที่จีน แต่รู้สึกแม่อยากให้ไปอเมกา
คงได้ไปไต้หวันไม่ก้เสินเจิ้นงั้นมากกว่า ติดพ่อไป อีกแล้วคับทั่น
แต่เพื่อนอยากให้เรียนซัมเมอร์ด้วยกันทั้งกลุ่มที่ท่าพระจันทร์
ข้อดีของการไปซัมเมอร์อเมกาก้คือ ฝึกภาษาอังกฤษ ซึ่งไม่รู้จะได้ฝึกขนาดไหน
ไปก้คงไปนั่งดูทีวีอยู่อเมกา หรือไม่ก้รับจ้างเปนเดกเสิร์ฟ แต่มันก้จะได้พูดประโยคเดิมๆอย่างเวลคั่มอะไรงี้ ใช่ไหม?
ซึ่งไม่ได้เอื้อประโยชน์อะไรเท่าไหร่ 555555555555 ยังไงก้ต้องไปโทอยู่แล้ว แต่ก้อยากไปซัมเมอร์ด้วยนะ
ข้อดีของการเรียนซัมเมอร์ที่มธ ก้คือ จบเร็ว กว่าคนอื่น เพราะการเซ้มมันทำให้เราได้หน่วยกิตแซงหน้าคนอื่นไปก่อนแล้ว
ถ้าทำแบบนี้อาจสอบตั๋วทนายได้ตั้งแต่ปีสี่เลยด้วยซ้ำ
แล้วเกี่ยวอะไรกับเรียนจีน ตอนนี้กำลังเรียนจีนอยู่ที่ซีซีซีพารากอน ติดกับมหิดลอะแหละ ก้โอเค แต่ทำไมกรูเขียนจีนไม่ได้เลยฟระ 5555555
 
อยากเรียนยี่ปุ่นกับอังกริด หาที่เรียนอยู่ ใครพอมีไอเดีย
 
และสุดท้าย เราตกลงใจได้แล้วว่าคงไม่ซิ่วแล้วละ
แฮปปี้แล้ว
 
2009/7/8

เสนอก้สนอง

สัญญาเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อคำเสนอต้องกับคำสนอง..
 
เอ่อะ
ไม่เกี่ยว..
 
เอาเปนว่าข้อความข้างต้น หากแม้มีข้อสงสัย ไปถามไอริสเอาละกัน
 
สเปซนี้เริ่มแรกผู้เขียนได้ตั้งขึ้นหมายจะให้เป็นเสมือนบันทึกเหตุการณ์สำคัญๆที่เกิดขึ้นในชีวิตช่วงก่อนจบมอปลายสักเล็กน้อย ไปจนถึงขึ้นมหาลัย เพื่อวันใดวันนึงในอนาคตนึกอยากรำลึกวันวานจะได้คลิกย้อนกลับมาสัมผัสอารมในวัยเยาว์ได้ สิ่งที่ผู้เขียนได้ประสบหลังจากเปิดสเปซได้ไม่นานนั้นคือคอมเม้นอันล้นหลามทั้งซึ่งหน้าและในสเปซ ซึ่งทำให้ผู้เขียนกึ่งหวาดระแวง ตกอกตกใจ ประหม่า และแฮปปี้เปฺ็นที่สุด และยิ่งไปกว่านั้น ผู้เขียนเองได้รับการเชื้อเชิญจากมิตรสหายให้เข้าร่วมคอมมูนิตี้อันมีนามว่าแก๊งสเปซ ซึ่งปัจจุบันนี้กลับไม่ปรากฎว่าได้มีการติดต่อกันอย่างสนิทสนมเช่นเดิม อย่างไรก็ดี ภารกิจของบล็อกบล็อกนี้ไม่เกี่ยวกับอะไรซักอย่างที่กล่าวไปในข้างต้นแม้แต่น้อย (แล้วกูจะเขียนทำไมยาวๆ)
 
อาจกล่าวได้ว่าข้อแก้ตัวน้ำขุ่นๆ เอ้ย สาเหตุพื้นฐานในการเขียนบล็อกนี้คือการฝึกใช้ภาษาให้สละสลวย หลังจากไม่ได้เขียนอะไรมาเป็นเวลานาน ฝุ่นเริ่มจับ อีกทั้งผู้เขียนได้อ่านหนังสือไปหลายหน้าแล้วในช่วงระหว่างหยุดยาวเข้่าพรรษาที่ตัวเองดันเป็นไข้หวัดใหญ่ จึงอยากให้ตัวหนังสือที่ซึมซับเข้าไปไหลออกจากหัวบ้าง อย่างไรก็ตาม สาเหตุที่แท้จริงอันเป็นเสมือนสาเหตุชนวนจุดประกายให้ผู้เขียนเริ่มเขียนบล็อกล่าสุดนี้อย่างจริงจังคือ รีเควสของเพื่อนผู้เขียน
 
เพราะฉะนั้น
อัพแล้วนะยะ!
 
ผู้เขียนจึงขอสรุปผลไว้ดังนี้ การอัพบล็อกครั้งนี้ผู้เขียนไม่บรรลุจุดมุ่งหมายข้อแรก คือการฝึกใช้ภาษา เนื่องจากไม่เห็นภาษากรูจะดูดีเท่าไหร่เลย ถึงกระนั้นก็ได้บรรลุจุดมุ่งหมายที่มีความสำคัญกว่า คือการอัพบล็อกตามรีเควส จึงใคร่ขอปิดรายงานสรุปผลการอัพบล็อกครั้งล่าสุดไว้ด้วยคำว่า บรรลุจุดมุ่งหมาย ด้วยประการฉะนี้
 
2009/6/7

ย้ายเข้าหอวันนี้

วันนี้กำลังจะย้ายเข้าหอทรงพิเชษฐ์ นอกมหาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต ฝั่งประตูเชียงราก
ซึ่งเราอยู่กับมาย และน้ำ ผู้ขนเครื่องอำนวยความสะดวกเข้าไปมากมาย อาทิ ไมโครเวฟ
ช็อตแรก จะอยู่ไปเกือบสองอาทิตย์ เนื่องจากติดรับน้องโต๊ะพรรคมารที่จังหวัดประจวบ จึงไม่ได้กลับบ้านช่วงสุดสัปดาห์
และจะเอาโน้ตบุ๊คไว้ที่บ้านให้แม่เล่นไปก่อน จึงจะไม่ออนด้วยประการฉะนี้
ขอบอกว่าที่นี่ของกินเยอะมากจริงๆ วันนี้จะไปประเดิมเป็นวันแรก
เริ่มต้นขึ้นแล้ว ชีวิตในรั้วเหลืองแดง
2009/5/25

งานรับเพื่อนใหม่คณะนิติศาสตร์ มธ.

วันแรกยี่สิบ ไม่ไปจะพลาดโอกาสดี
กลุ่มสิบห้า คืนที่มาตราเต็มฟ้า ตอนกลางวันเข้าฐานต่างๆ
เน้นความสามัคคี น่าเบื่อนิดนึง
ตอนเย็นเข้ากิจกรรม ต้นไม้นิติศาสตร์
ในที่สุดเราก้ได้รู้ว่าตัวเองเข้าคณะนี้มาเพื่ออะไร
ก่อนนอนใส่ผ้าถุงอาบน้ำสิบนาที ไม่ถูสบู่ เปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ใช้ผ้าเช็ดตัว แปรงฟันบ้วนปากครั้งเดียว
ค้างอาคารอะควอเรี่ยม นอนเตียงสองชั้น หลับตีสี่ ตื่นตีห้าครึ่ง
วันที่สองยี่สิบเอ็ด
กลุ่มสิบห้า คืนที่มาตราเต็มฟ้า ตอนกลางวันไปวอล์คแรลลี่
วันนี้ร้อนชิบหาย เหงื่อไหลเป็นกะละมัง
ตอนเย็นร่วมกีฬาสี
อยู่สีฟ้า เป็นกองเชียร์ วิ่งไปเม้ากับมายและใหม่ ต่อจากนั้นดิ้นยังห้าทุ่ม
นอนตีหนึ่ง ตื่นหกโมง หลับแล้วฝัน สรุปคือยังนอนไม่พอเหมือนเดิม
วันที่สามยี่สิบสอง
ตอนเช้าจับโต๊ะ ได้พรรคมาร
กลุ่มสิบห้าคืนที่มาตราเต็มฟ้าถูกยกเลิกโดยปริยาย เปลี่ยนเป็นพรรคมารปีหนึ่ง
ว่ากันว่ารับน้องโหดที่สุดในบรรดายี่สิบกว่าโต๊ะ มีแต่คนกลัวพรรคมาร
บูมโต๊ะ บรรเจิด ยิงพลุกระดาษสูงสุดในยิม แจกที่คาดผมเขาเดวิลน้อง สำแดงความเริดที่สุด
คิดถึงพี่เบล พี่จูน พี่ป๊อด โต๊ะศาลา พี่เลี้ยงกลุ่มสิบห้า
ตอนบ่าย
จับพี่เทค ได้ดาวโต๊ะปีกลาย พี่หมิว
พรรคมารเป็นโต๊ะที่เห็นได้ว่ามีการเตรียมตัวที่ดีและบริหารเวลาที่มีได้อย่างกระชับ
แจกเอกสารรับน้องตั้งแต่วันแรกที่พบเจอ เสมือนเป็นโต๊ะของเด็กเนิร์ด
รับน้องโต๊ะก่อนโต๊ะอื่น ตั้งแต่อาทิตย์แรกของการเปิดเรียน ที่ประจวบฯ สองคืน
ว่ากันว่า รับโต๊ะพี่ปีที่แล้ว รุ่นพี่อุตส่าห์ขุดหลุมเลขแปดที่ไม่มีวันหาทางออกเจอไว้ต้อนรับเพื่อนใหม่ตลอดช่วงบ่าย
ว้ากโหดแน่นนอน ใครบอกที่นี่ไม่มีระบบโซตัส
แต่รุ่นพี่โทรมาหาหกเจ็ดในเวลาเพียงสองวัน และคนละรอบสองรอบ
คงเป็นธรรมเนียมโต๊ะไปแล้ว
ไม่รู้ว่ามาย โต๊ะฮิจุ๋ม และปีใหม่ โต๊ะยูเนี่ยนวัน จะเป็นไงบ้าง
ตอนเย็น
หิวโซ
ข้าวร้านสุดใจเหลามากๆ ในราคาเพียงสามสิบกว่าบาท
ยูพลัสหรูเชียว
msg censored
ปีใหม่ทำนายว่า เราอาจขึ้นคานได้ ถ้ายังทำตัวแบบนั้น
ปีใหม่ก้อาจหัวล้านได้นะ ถ้ายังผมร่วงขนาดนั้น ..ล้อเล่นนะจ๊ะ 5555
msg censored
วันที่สี่ยี่สิบสาม วันปฐมนิเทศมหาลัย บังคับมา
ตอนเช้า ปวดขี้ เลยอาบน้ำคนแรก ทิ้งให้เจ้าของหออาบทีหลัง
เสื้อผ้าเหม็นอับมาก ไปท่าฯโดยแท็กซี่
ไปถึงฝากกระเป๋า เข้าหอประชุมมธ.
ได้เพื่อนมากมาย
ตอนบ่ายพี่โต๊ะพาโดดนิทรรศการชุมนุม
ร้อนชิบหาย ร้อนกว่ารังสิตอีก
ตอนเย็นรุ้สึกคุ้นเคยกับพี่โต๊ะบางคนมากขึ้น พี่โต๊ะบางคนไม่มา
กลับบ้านทุ่มนึง การ์ดไม่ให้ออก
เถียงไปเถียงมา เกือบต้องปฐมนิเทศซ่อม?
สรุปว่าไม่ต้อง กลับบ้านได้เลย
พ่อแม่แม็กมาร์กกี้มารับ
หิวโซ
กลับถึงบ้านสามทุ่ม
นอนห้าทุ่มเหมือนเดิม
สามวันสนุกสัด ปฐมนิเทดมหาลัยได้เพื่อนมาเยอะ
มีความสุขมาก
 
เอ่อนี่ มองโลกในแง่ดีไปรึเปล่าวะ ?
5555555555555555555555555
 

2009/5/17

The Crash

วันนี้จะอัพสั้นๆ
พ่อเอารถไปชนมา
หลังจากไปชนอีกคันมาเมื่อปีสองปีที่แล้ว
เรื่องมันน่าเซ็งตรงที่
ปีหน้าพ่อกะจะซื้อเอสติม่า
แล้วนี่มาชนก่อนกำหนดเปลี่ยนรถของพ่อซะงั้น
พ่อตัดสินใจได้ในครึ่งวันว่าจะซื้อเทียน่ามาใช้แทน
แต่ดูเหมือนการตัดสินใจครั้งนี้จะไม่ผ่านสภานะ
เพราะไม่มีใครอยากได้เทียน่า 55555555555
รถดีนะ แต่ยังไม่เป็นที่ต้องการตอนนี้
เห๊อ ทำไมต้องมาชนเอาตอนนี้วะ ?
เอ้ย ทำไมต้องชนด้วยวะ ?
จริงๆแล้วรถคันที่ชนจะเป็นของเราในอนาคตด้วยละ
แล้วพ่อบอกจะเปลี่ยนไปใช้อีคลาสแทน
 
เห๊อ บล็อกนี้มีแต่คำว่า จะ จะ จะ
55555555555555555555555
ซวยจริงโว้ยยย !!
2009/5/12

แลกรัก วันแรกพบ.

" นิติเจ้าเอ๋ย(ช) นิติเจ้าเอ๋ย(ญ)
ไหลเลยมาทางนี้(ช) ไหลเลยมาทางนี้(ญ)
ปรองดองน้องพี่(ช) ปรองดองน้องพี่(ญ)
อย่าให้มีร้าวราน(ช) อย่าให้มีร้าวราน(ญ)
โลหิตสายเดียว(ช) โลหิตสายเดียว(ญ)
กลมเกลียวกันเอาไว้(ช) กลมเกลียวกันเอาไว้(ญ)
(พร้อมกัน) อย่าให้แยกแตกไปเป็นหลายลำธารๆ
อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... ใครวะสู้ law
law law law... ไม่ท้อสู้ดะ
อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... ใครวะสู้
law law law... ไม่ท้อสู้ดะ "
 
วันที่ 11 พฤษภา ปีนี้เป็นวันปรีดี พนมยงค์ และตรงกับวันพืชมงคล มีการจัดพระราชพิธีจรดพระนังคัลแรกนาขวัญ ในท้องสนามหลวง
และเป็นวันที่มหาลัยธรรมศาสตร์ จัดงานวันแรกพบ ที่วิทยาเขตท่าพระจันทร์
หลังจากได้ยินข่าวโคมลอยว่า ทางราชการจะปิดถนนหน้ามหาลัยตั้งแต่ 7 โมง จึงตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตั้งแต่ตีห้า
แต่สุดท้ายก็ไปสายตามสไตล์คนชิลๆ ถึงตอน 7.20 น. หลังมายถึง 35 นาที
เมื่อไปถึงตอนแรกก็หากันไม่เจอ เดินคุยโทรสับข้ามถนนไปมาเป็นเวลาเกือบ 10 นาทีหน้าคณะบัญชีที่จัดฐานรับเพื่อนใหม่ 55555555
ในที่สุดก็ หากันจนเจอ ไปนั่งร่วมโต๊ะหน้าห้องน้ำคณะบัญชีกับ มาย อารี มุกกลม น้ำ และหมิว คนต่อแถวเข้าห้องน้ำกันเป็นเบือออออ..
เวลาล่วงเลยไปจนถึง 8 โมงกว่าๆ ยังไม่มีการเรียกใครเข้าฐาน จึงโทรไปหาปีใหม่ ปรากฏกว่า คณะนิตินั่งรวมกันพรึ่บเรียบร้อยเป็นเวลานานแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ
คณะนิติรับเพื่อนใหม่โดยแบ่งกลุ่มเพื่อนใหม่เป็นสีๆ เราได้อยู่กลุ่มสีแดง มายอยู่สีน้ำตาล ปีใหม่สีเขียว กิฟต์ 667 สีน้ำเงิน ฯลฯ
หลังจากนั้นก็เป็นการเข้าฐาน และเข้าห้องไปจนถึง 5 โมงเย็นกันเลยทีเดียว
ฐานแรกเป็นฐานวิชาการ (ปีใหม่คอนเฟิมทีดิ๊) ให้กลุ่มสีแดงเข้าฐานรวมกับกลุ่มสีน้ำเงิน แล้วแบ่งกลุ่มย่อย แข่งกันตอบคำถามเกี่ยวกับมหาลัยธรรมศาสตร์ กลุ่มเราเก่งกันมาก! ได้ที่โหล่ 555555
ตัวอย่างคำถาม ตึกโดมมีกี่เหลี่ยม? ส่วนคำถามที่กลุ่มเราตอบได้คือ ภาพไหนเป็นสัญลักษณ์ของมหาลัยธรรมศาสตร์? ( มีสี่ภาพ มหาลัยธรรมศาสตร์ มหาลัยการตลาด(เป็นรูปตลาดไท) มหาลัยดาราศาสตร์ บ้าบอะไรไม่รู้ 555555 ใครตอบไม่ได้ก็เฉิ่มเบ๊อะเต็มที)
ฐานต่อมา ฐานสันทนาการ สอนบูมคณะ สอนบูมมหาลัย และเล่นเกมหอย-เปลือก (ฉันเป็นหอย)
บูมมหาลัย
ทียู บูมมมมมม
วี้ดดดดดดดดด
ฮุเล่ฮุเล่ฮูเล่ฮ่าฮ่า ฮุล่าฮุล่าฮูล่าหี้หี้
เกสกี ธรรมศาสตร์
เชอวดี ทียู ลาาาาาาาา.....
( ไม่ได้พราวลี่พรีเซ้นเท่าไหร่ เพราะธรรมดามาก และแปลความหมายไม่ออก ต้องฝากถามพี่เตย 5555 )
ฐานร้องเพลง เช่น เพลงยูงทอง ที่เหลือจำไม่ได้แล้วว่ามีอะไรบ้าง
แล้วก็กินข้าวกลางวัน แล้วร่วมกลุ่ม
เข้าห้องจิ๊ด เศรษฐบุตร
 
สิ่งที่รุ่นพี่พูดเน้นย้ำเหลือเกิน คือเรื่องเกียรติยศของการเป็นนิติ ธรรมศาสตร์ เป็นคนดี เป็นอันดับหนึ่งในหัวใจประชาชน คณะมีความเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทยมายาวนาน มีศิษย์เก่ามากมายที่ทำประโยชน์แก่ส่วนรวม มีนายกรมต ประธานศาลทุกศาล องค์กรอิสระ ฯลฯ แล้วคุณจะทำอะไรเพื่อประเทศชาติบ้าง และจะทำอะไรเพื่อพิสูจน์ว่าคุณควรค่ากับธรรมศาสตร?
ถ้านี่คืออุดมการณ์ล่ะก็ วันแรกพบคณะนิตินี่ ปลูกฝังอุดมการณ์เหล่านี้กันทั้งวันเลยทีเดียว 555555555555
นี่อาจจะเป็นอุดมการณ์ หรือเมนไอเดียของคณะนิติ ธรรมศาสตรก็ได้ แต่อาจเป็น type อ่อน เพราะส่งผ่านกันมานานเหลือเกินแล้ว
 
จุดอ่อนของเด็กนิติที่ได้พบเจอหลายๆคนก็คือ (จุดอ่อนนะ ไม่ใช่ข้อเสีย จุดอ่อนคือ มันอาจย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองได้ในภายหลัง และ เป็นแค่ความเห็นส่วนตัวนะจ๊ะ)
อย่างแรก เด็กนิติดูกล้า มากๆ จากที่กรณีโน้นนี้ อาจจาะเป็นเพราะ "คิดว่าตัวเองมีสิทธิจะทำอะไรก็ได้ตราบใดที่ยังไม่ผิดกฎหมาย" หรืออะไรก็ไม่อาจทราบได้ กินเหล้าโดยไม่เข้าห้องเรียนเพราะอาจารไม่เช็คชื่อ ร้องเรียนอย่างน่าเกลียด ประท้วง ทำตัวหัวหมอเว่อ ซึ่งบางทีมันก็โอเว่อเกินไปไหม ทิ้งไว้เป็นประเด็นไว้ก่อน เพราะยังไม่เคยเข้าเรียนคณะนี้จริงๆ 
อย่างที่สอง มักพูดว่าคณะเราไม่ถูกกับเลข โง่เลขบ้างละ อืมมมมม... 555555
อย่างที่สาม อาจเกิดเหตุผลส่วนตัว หรือได้ยินเขาพูดมา หรืออะไรก็แล้วแต่.. ชอบพูดถึงนิติ จุฬาในทาง "ไม่บวก"
 
ที่ว่าไม่บวกนี่ ไม่ใช่ทางลบ และเราก็เชื่อว่ามีเด็กนิติธรรมศาสตร์อีกเป็นจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้มีพฤติกรรมทำนองนี้ เราคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ควรปรับปรุงเป้นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในวันแรกพบ ที่เพื่อนใหม่หลายๆคนจะไม่มีโอกาสได้รู้ข้อมูลความแตกต่างของทั้งสองนิติด้วยตัวเอง แต่จะได้ข้อมูลที่ไม่ใช่ด้านบวกจากรุ่นพี่กลุ่มนี้เป็นข้อมูลแรก
และถ้าเพื่อนใหม่พวกนี้เชื่อตามที่รุ่นพี่พูดร้อยเปอร์เซ็นต์
ไอเดียแอนตี้นิติจุฬานิดๆเพราะมัวแต่เถียงกันว่าใครเป็นอันดับหนึ่งเนี่ย จะสืบทอดไปสู่นักศึกษารุ่นต่อไปเรื่อยๆ เป็นธรรมเนียมของคณะนิติ ธรรมศาสตร รึเปล่า ?
แล้วมันจะเป็นผลดียังไงเหรอในเมื่อนักศึกษารุ่นพี่สอนเพื่อนใหม่ให้รักคณะตัวเองด้วยการเอาคณะไปเปรียบเทียบกับคนอื่น แล้วหาวาทะยกยอให้คณะตัวเองดูสูงส่งกว่า ?
อคติ เป็นสิ่งที่รุ่นพี่กำลังปลูกฝังให้เพื่อนใหม่หรือเปล่า เอมันดีเหรอ ? 
มันได้ผลตามจุดมุ่งหมายแต่วิธีการมันถูกต้องแล้วหรือ ?
มันไม่แฟร์นาเราว่า กับทั้งนิตินู้น และรุ่นน้องเอง.
มีไอเดีย เพิ่มเติมกันได้ในคอมเม้นนะจ๊ะ
ที่บ่นนี่ไม่ใช่อะไร บ่นในฐานะที่อยู่ใกล้จุฬามาสามปี ในฐานะที่เห็นหลักสูตรจุฬาและคุยกับรุ่นพี่มาเยอะว่าทั้งสองที่จะเอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้ เพราะปัจจัยหลายอย่างมันต่างกันเกินไป เช่น เด่นกฎหมายคนละด้าน ฯลฯ และในฐานะที่คะแนนถึงทั้งสองที่!! อิอิ ไม่เกี่ยว
ที่บ่นเนี่ยเป็นลักษณะของปรากฎการณ์ เหมือนตอนรุ่นพี่สินยี่ว้ากรุ่นน้อง แล้วรุ่นน้องบ่นแหละว่ามันน่าจะมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้
 
ตอนนี้ประทับใจในคณะนี้ อย่างเหี้ยยยยย
ในที่สุด!! ที่นี่แหละ โน ระบบโซตัส
ไม่ต้องถูกคาดหวังให้สวัดดีรุ่นพี่ในฐานะรุ่นน้อง
รุ่นพี่เป็นกันเองมาก
อย่างกับเพื่อน
ที่นี่แทบไม่มีการแบ่งแยก แทบไม่มีการถือตัวว่าตัวเป็นใครมากจากไหน ( ยกเว้นพวกแรงๆที่ยังถือตัวหน่อยๆ ไม่ยอมคุยคนนู้นคนนี้บ้าง )
และ ที่นี่ผู้ชายเยอะกว่าที่คิดไว้นะ 555555555
อันนี้ประทับใจสุดๆ มีอาหารตาผ่านมาบ้างเป็นครั้งคราว 5555555555555
ข้อสังเกต เด็กที่นี่ทำตัวไม่เด็กๆใสๆเท่าแถวเตรียมแถวจุฬามากเท่าไหร่แฮะ ดูเหมือนเด็กเกษตรมากกว่า และที่พูดได้เพราะเคยไปค้างม.เกษตรเพราะเป็นเด็กสาธิตเกษตร
โอว แค่วันแรก ก็สนุก และภูมิใจในคณะและมหาลัยมากๆแล้ว
นี่ขนาดวันแรกนะเนี่ย รู้สึกดีที่เค้าไม่ยัดเยียดความเป็นธรรมศาสตร์เว่อเท่าตอนอยู่เตรียมนะเราว่า
มองข้างหลังก็รู้ว่าเป็นเด็กเตรียมธรรมศาสตร ไม่มี เพราะมันจะเป็นผู้ใหญ่กว่า
เรารู้สึกรักธรรมศาสตร์เอง เพราะมันรักเอง ไม่ต้องให้มาบังคับว่าฉันรัก
นี่แหละคือข้อดีของสถาบันที่ให้ความเสรี! 
ไอจิงหงิ่ไม่มาด้วยซ้ำ สิทธิ เสรีภาพ มากๆคนนี้ 5555555555
อีกอย่าง อยู่ที่นี่แล้วรู้สึกติดดินดี ง่ายๆ ทุกคนเสมอภาค อยากอะไรก็ทำได้ ( ยกเว้นเรื่องการเดินทาง ) 555
อยากอยุ่ท่าพระจันทร์จริงๆดิให้ตาย ร่มเย็นเป็นสุขดีจริงๆ
 
ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์ไม่บังคับให้ใครมารัก
นี่เป็นเหตุผลแรกที่รักธรรมศาสตร์ในตอนนี้
 
งานต่อไป มีชื่อว่า งานรับเพื่อนใหม่คณะ สามวันสองคืนที่รังสิต
และค้างอีกหนึ่งคืน เพื่อมางานวันปฐมนิเทศมหาลัยและรับเพื่อนใหม่มหาลัยต่อท่าพระจันทร์อีกสองวันหนึ่งคืน
แปลว่ารวมทั้งหมดแล้ว ห้าวันสี่คืน ทัวร์รังสิตและท่าพระจันทร์
เจ๋งว่ะ อิสระนิดนึง รู้สึกเหมือนกลับไปเป็นเด็ก(ที่เด็กกว่านี้) อีกครั้ง!!
 
หวังว่าจะประทับใจอีกครั้งนะ !!!!
 
ปล ถึงสมาชิกแก๊งสเปซ เล่าเรื่องเฟิสเดทให้ฟังบ้างสิ !!!!! 
 
...............................................................................................................................................................................................................................
อีดิท
บูมมธ (ORIGINAL และ แปลไม่ออกเหมือนเดิม5555)
T.U. BOOM พร้อม ! T.U. BOOM พร้อม 34
VITE...BOOM
HURE HURE HURE HA HA
HURE HURE HURE HI HI
QU'EST-CE QUI?
THAMMASAT
JE VEUX DIRE
T.U.LA
 
 
 
 
2009/5/8

ตามกระแส!

ว้าว
เมื่อวานนี้เองที่รู้สึกว่าตัวเองติดมหาลัยจริงๆซะที
ว้าว
เพราะทั่วประเทศมันประกาศพร้อมกันหมดนั่นเอง
ว้าว
คะแนนเจ็ดพันเก้ากว่าของฉันถึงมันจะห่วย แต่มันก้มีศักยภาพกว่าที่คิดไว้นะเนี่ย
ว้าว
เพราะปีนี้คะแนนดรอปสุด ๆ
ว้าว
นี่ถ้าคะแนนอัพคงไม่กล้าเปิดเผยคะแนนตัวเองเลยนะเนี่ย
ว้าว
เออทำไม เราคำนวณคะแนนแอดของนิติแล้วได้น้อยกว่าคำนวณแบบอักษรวะ (สมมติให้ไทยเอเน็ตได้เจ็ดสิบ)
ว้าว
หรือเป็นเพราะญี่ปุ่นมันได้น้อยไม่รู้ คะแนนเลยสวนทางกับคนอื่นเขา
ว้าว
สวัดดี ธรรมศาสตร์
ว้าว
สวัดดี ทุ่งรังสิต
ว้าว
วันจันทร์นี้วันแรกพบรัก และวันปรีดี ผู้เรียนนิติอย่าลืมใส่สีขาว ประจำคณะ!
ว้าว
ธรรมศาสตร์มีชื่อภาษาจีนด้วยละ ชื่อว่าฝ่าเจิ้ง ต้าเฉว
สุดยอด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
2009/5/1

A very surprising birthday surprise!

Well let's see what happened...
Who : It's Satit Kaset Multilingual Program3's 11 people's party which includes Much Aim Piriya Ten Got Ake Rhod Earth I Max and me (Pond Rit and Alex promised to come but sadly it turned out they did not - -)
What supposed to be : A Chill-out
Where : Siam Discovery and Siam Paragon
Date : 30 April 2009
Time : 10.30 - 17.00
Activities : Lunch at Fumi Japanese Restaurant + Watching the silly Saranae somewhat film + Going on Karaoke + and what a surprise! a Birthday Surprise for me! WOW
 
I got an about two pound ice-cream cake which was toooooo big for us which was not eaten up. Did not wanna leave any of it in a bin b/c it's kinda pityful. So what we do was we deposit the left cake at the counter of the karaoke place and no one did go back to grab it. hahaha Actually i think it was OUR plan to find a way to get rid of the cake politely. How Jerky LOL
 
And it came to a super sucking time when we got home. Of course all of them except Ten and Much DROVE HOME (GOSH!) or had someone to drive them home. Ten stayed at Paragon b/c his mother is the manager there herself. My papa was on his trip to visit some factories in China (again!) so my own trip home was wonderful with my Bangkok-Panusnikom bus. Yeah Much and me got a bus home. - - it sucks and it's wet since it's raining
 
how nonsense
but you guys rock and also are such very best friends of mine
 
sry if my english annoys you reader
i'm not an english gifted hehe
But... what a super duper holiday hahahahaha
I will never forget...
 
see you again on anywhere on Vipavadee-Rangsit rd (Kasetsart Thammasat Bangkok and Rangsit U and maybe MorSorWor or Chula) and the malls nearby and at Ekkamai pubs etc
Cheers to MP3!! 
i'm very gifted to be one of our partiizzzzz
Being US guys is absolutely a sweetest thing i swear :D
 
 
 
2009/4/5

ผลแอดมิชชั่น

เมื่อสองสามวันที่แล้วดูคะแนนเอเน็ต
และเมื่อกี๊นี้ดูคะแนนโอเน็ต
คำนวณคะแนนแล้วออกมาห่วยแตกสุดๆ
อย่าให้รายงานคะแนนดิบ
ถ้ายื่นเข้านิติ มธ หรือนิติ ฬ ในปีที่แล้ว และสองปีที่แล้ว เราก้จะติดทั้งสองสถาบัน (หรือพูดให้ถูกคือคะแนนถึงทั้งสองสถาบัน แต่ติดสถาบันเดียว)
ก้ไม่รู้เหมือนกันว่าเรนจ์คะแนนปีนี้เราจะถึงอีกไหม
ที่แน่ๆ
คะแนนห่วยแตกสิ้นดี อายเค้า 5555
ไม่น่าปล่อยเวลา2เดือนก่อนเอ็นท์ให้ผ่านไปอย่างไร้สาระเลย
ช่างมัน
พรุ่งนี้จะไปดูหอที่รังสิตแล้ว
จัดมาโชคชัย แก้เซงเปด.
 
 
 
 
2009/4/3

"Sixth Step" Prom Night

ผ่านมาสองวันแล้ว สำหรับวันสุดท้ายที่ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
ต.อ. 69
 
ตื่นตาตื่นใจมากๆเมื่อเข้างาน
งานพรอมปีนี้ (รุ่นจบ พ.ศ. 2551) จัดที่โรงแรมอินเตอร์คอนติเนนทัล บนถนนสุขุมวิท
โรงแรมบริการดี๊ดี ไม่ทำให้ผิดหวัง
ก่อนเข้างานก็นำกระเป๋าไปฝากกับโต๊ะเบลก่อน หนักงานใจดีและอัธยาศัยดีใช้ได้
แล้วก็ขึ้นลิฟท์ไปชั้นสี่ โทรหาบิว และเข้างาน
เอ้อ ขอบคุณเพื่อนทุกคนวันนั้นที่อุตส่าห์ชมเราว่าสวย (ไม่ว่าจะจริงใจหรือทำไปเพื่อแสดงมารยาท)
มาถึงงานตอนสองทุ่มพอดี ประกาศพรอมคิงพรอมควีนกันไปก่อนเรียบร้อย อาหารไม่เหลือจนได้ 
ได้แต่กินน้ำเปล่า และถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โดยใช้กล้องคนอื่น สนุกมากกกกๆๆๆ
เงิน 750.- ที่เสียไป ค่อยคุ้มหน่อยตอนได้ฟังเพลง ก่อน ที่วงใหม่ กับกัน เล่น ถึงจะฟังไม่จบเพลง
ทั้งนี้เพราะร้องเป็นอยู่เพลงเดียวนั่นเอง - - เลยเป็นกิจกรรมเดียวที่ได้มีส่วนร่วมในงานนี้
นี่ถ้าโอนเงิน 690.- ล่ะก็ คงเสียดายตังค์น้อยกว่านี้หน่อย 5555
 
เล่าย้อนนิดนึง ไม่อยากลืมประสบการณ์วันนั้น
วันนั้นตอนเช้าไปถึงสยามตอนสิบโมง
โทรหาเตสิบกว่ามิสคอล (คนคนนี้แม้แต่วันพิเศษอย่างงานพรอมยังไม่รับโทรสับ) จะเอาชุดงานพรอมไปฝาก
ในที่สุดก็โทรกลับมาด้วยน้ำเสียงงัวเงีย แล้วบอกจะไปบ้านบลิ๊งค์ ฮ่วย!
สุดท้ายเลยหอบไปหอบมาเองที่สยาม
ตอนเที่ยง ก่อนจะไปทำธุระที่อีฟ โรเช ตูนก็โทรมาเม้าด้วย ดีมากๆ เพราะตอนนั้นไม่มีเพื่อนคุย
(จะบอกว่า เจอตูนที่งานแล้วแทบจำไม่ได้เลยแน่ะ ตูนเดินมาทัก เราอึ้งไปสามวิ. 55)
เสร็จแล้ว ตอนบ่ายก็โทรหาเพชร ซึ่งไม่รับ แล้วเพชรก็โทรกลับมา เลยบอกเพชรว่าจะไม่ไปทำผมที่ร้านที่เพชรจะไปแล้ว ทำสยามสะดวกกว่า
สุดท้ายก็กะเวลาผิดจนได้ เพราะใช้เวลาแต่งผมทำหน้า เอ้ย แต่งหน้าทำผม! มากกว่าที่กะไว้ถึงหนึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว
แต่งหน้าที่ช็อปของ Shiseido ที่สยามดิส 500.-
...ตอนแรกบอกขอใสๆ คนแต่งก็บอกว่า งานอย่างงี้ใครเค้ามาใส่กันละคะน้อง เค้ามาแต่งกันมีแต่ขอสโมคกี้อาย 5555 ก็เลย เออยังไงก็ได้ แต่อยากทาวิ้งๆที่หัวตา (เค้าเรียกอะไรวะ ชิมเม่อหรือเปล่า?) แล้วพอดีคนข้างๆไปซื้อขนตาที่ชูอุเอมุระชั้นบนแล้วก็ซื้อมาฝากเราด้วย ช่างเป็นบุญคุณๆๆ ก็จ่ายตังค์เค้าไปแหละ เกรงใจเขา (คนซื้อเป็นพี่จุฬา) สุดท้าย กลบสิวซะมิดเถอะ ก็ออกมาดูดีใช้ได้...
ทำผมที่ Chic Club 450.-
...ตอนแรกขอทรงอั้ม ในเมียหลวง ไปๆมาๆ กลายเป็นทรงงี้ได้ไงไม่รู้ เค้าบอกนี่แหละอั้ม ก็เลยอั้มก้อั้ม ออกมาก้ดูหวานดี
ที่อุตส่าห์ไปทำถึงสยามสแควร์ก็เพราะที่สยามดิส ร้านนึงมันแพงกว่า คือโทนี่แอ่นกาย ส่วนแฮร์เดคคออีกคนที่ไปทำเค้าทำมาไม่สวย...
ระหว่างที่ทำก็มีผู้หวังดีโทรมาเร่งเร้าหลายคนว่าให้มางานซะที ได้แก่ แม่เรา ตูน เต บิว และแพร
จากนั้นเสร็จทุ่มครึ่ง และเดินทางมายังสถานที่จัดงานด้วยรถตุ๊กตุ๊ก พระเจ้า!! ร้อนสัด ครึ่งชั่วโมงอันหฤโหด
โทรไปหาพ่อ กะจะให้พ่อพาไปส่งหน่อย ปรากฎว่าเข้าไปดู Knowing กับน้องแล้ว เลยไม่อยากรบกวน 5555
 
เป็นความทรงจำดีมากๆ
เมื่อจบงานพรอม ก็ได้กอดเพื่อนๆไปเกือบสิบคน มีความสุขมาก 55555555
ถ่ายรูปและเค้าเล่นวงอย่างเดียวนี่มันเต็มอิ่มได้ดีจริงๆ ให้ตาย
 
ตอนสี่ทุ่มพยามกลับบ้าน แต่แพรมัวแต่ทำนู่นทำนี่จนได้กลับจริงสี่ทุ่มครึ่ง
เดินไปหาพ่อกับน้อง ขำมาก เดินไปทักแล้วเค้าจำไม่ได้
พี่แต่งหน้านี่เจ๋งโครตๆ 55555555
 
วันรุ่งขึ้นไปหาหมอที่สมิติเวช
เสียไปอานเลย หมอจะไปสวิสกับฝรั่งเศส นัดเจอทีเดียวเดือนหน้า
ได้ยากลับบ้านมาหลายแผงอยู่
ให้หมอเจาะหูด้วย เป็นก้านพลาสติก กันแพ้ แต่ตุ้มเป็นคริสตัล 1400.-แน่ะ ขูดเลือดขูดเนื้อโครตๆ แต่ไม่รู้สึกเลย หมอมือเบามาก
แต่อันนี้มีเหตุผลนะที่เจาะแบบนี้ พ่อเรากลัวเจาะข้างนอก ไม่เปลี่ยนแป้นแล้วติดเอดส์ แล้วไม่อยากให้เจาะมือด้วย เพราะมันดูโหดร้ายเกิน 55
...การที่เจาะหูนี่เป็นไปตามข้อสัญญาที่ทำไว้กับบิวเมื่อตอนเข้าเตรียมใหม่ๆ ว่าพอเราจบแล้ว เราจะไปเจาะหูด้วยกันนะ
วันก่อนหน้านั้นเลยพาบิวไปเจาะที่โบนันซ่า เสียไป 60.- เจาะด้วยมือ บิวบอกว่าเวลาเจาะมาจะผ่านผิวหลายชั้น รู้สึกว่ามัน ตึ้กๆๆๆ...
เบ็ดเสร็จห้านาทีนั้นเสียไป 4400.- แถมยังคงไว้ซึ่งรายการอาหารที่ควรงดเหมือนเดิม พระเจ้า!! ทำไมวะ...
 
ช่วงนี้บางปะกงน้ำไม่ดีเลยว่ะ
ทุกวันนี้ต้องเอาน้ำกินมาล้างหน้า
เศร้าชิบหาย 5555
 
2009/3/22

หลังจากหายไปจากวงการ(สเปซ)พักหนึ่ง

ในที่สุดเราก็มีเหตุการณ์น่าสนใจในชีวิตมาอัพเสียที
หลังจากวันเวลาอันไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ผันผ่านไปหลายสัปดาห์
จึงได้มีเรื่องเก่า(ที่เพิ่งนึกได้เมื่อกี๊) และเรื่องใหม่มาอัพดังนี้
 
เรื่องแรก เนื่องจากเคยคิดไว้ว่าจะให้สเปซสเปซนี้บันทึกเหตุการณ์ในชีวิตม ปลายของตัวเองให้เยอะที่สุด เลยนำเรื่องนี้ขึ้นมาอัพ
เราติด ร วิทย์!!
สาเหตุคือไม่ได้เขียนชื่อชุดข้อสอบลงในช่องที่เค้ากำหนดให้
ก็ไปแก้มาแล้วแหละ แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่รู้เกรดที่แท้จริงของตัวเองซะที รอปัจฉิม
ลุ้นอยู่ว่าจะได้เกิน3.9อะเปล่าเนี่ย
 
เรื่องที่สอง วันพฤหัสที่ผ่านมา (วันที่ดรากอนบอลเข้าวันแรก)
เราควงแม็ก (น้องที่เป็นผู้ชาย) ไปดูดรากอนบอลที่แกรนด์อีจีวี สยามดิส
ประมาณว่าหนังเรื่องนี้... อย่าให้วิจารณ์เลยนะ
ขนาดเคยดูการ์ตูนมานิดๆหน่อยๆ ยังรู้สึกได้เลยว่าเนื้องเรื่องมันมั่วๆยังไงก็ไม่รู้
อย่างเช่น ในหนังบูม่าไม่ได้หัวเขียวอะ แล้วหยำฉาจะอยากรวยไปเพื่อ!
มันออกพล็อตหนังจีนนะเราว่า แต่สไตล์อเมริกันๆหน่อย
จีจี้งี้หน้าจี๊นจีน แต่จูบได้ดูดดื่มมากกกกก พอกับฝรั่งเลย (แปลว่ามันต้องโตในเมืองฝรั่งแน่ฟันธง 55)
แต่ก้ประทับใจตัวแสดงเมือนกันนะ เข้าใจเลือกดี 55555
 
เรื่องที่สาม
ไปงานคอมมาทเมื่อวันศุกร์
ได้โน้ตบุ๊กมาเครื่องนึงของเดล
โปรแกรมมัน งงๆ ปะวะ ซ้ำวินโด้ ซ้ำเดล
ของเอเซ่อใช้ง่ายกว่าสิบเท่าฝ่ามือมด
แต่คาดว่าเด่วใช้ไปเรื่อยๆก้เป็นเอง
กะว่าจะไปซื้อหูฟังต่อคอมดีๆซักอันนึง เนื่องจากที่มันแถมมานี่จีนกระจอกชัดๆ (จริงๆนะ มันแปะว่าเมดอินไชน่าแล้วมันก้กระจอก 55)
เอาเป็นว่าใครรู้จักรุ่นดีๆกรุณาแนะนำด้วย อยากได้ของโซนี่ แต่ขอถูกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะ อิอิ
วันนี้กะโหลดปารีสบริติชเบสเฟรนมาดู งงอยู่นานมากกกกกกก เพิ่งรู้ว่าทอเร้นคืออันเดียวกับบิท ใครคอนเฟิมทีดิ๊ แล้วถ้าปิดเครื่องแล้วเปิดใหม่ไอที่โหลดค้างมันจะหายไปไหม
 
เรื่องที่สี่
เป็นอะไรกับจีน
ในที่สุดหลังจากที่ใฝ่ฝันอยากแปลเพลงจีนมานาน
อาจารก้หันมาทางเราและพูดขึ้นมาอย่างสำเนียงจีนๆว่า เด็กมอปลายน่าจะฟังเพลงจีนกันเยอะนะ ถ้าอยากแปลเพลงจีนคราวหน้าให้เอาเพลงมาด้วย
โอ้วพระเจ้า!!
รู้ความในใจของเราได้อย่างไรนี่ อัศจรรย์จริงๆ
แล้วไปเอามาจากไหนเหรอ เด็กมอปลายฟังเพลงจีนเนี่ย
แว่บแรกนึกถึงเพลงเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้เลย 55
แต่ก้ดีนะ จริงๆแล้วที่บ้านมีเพลงวัยรุ่นๆจีนตั้งสองสามอัลบั้ม (ช่วงนึงพ่อไปจีนบ่อยๆ) แต่ไม่มีใครฟังออกไง
 
โอเคจบแล้วไม่มีเรื่องจะอัพแล้ว
จริงๆเราก้ไม่ได้หายไปไหนนะ
แล้วบางปะกงก้ไม่ได้แล้งเน็ตขนาดนั้นเข้าใจเปล่า
แค่ขี้เกียจออน
เว็บเด็กเตรียมช่วงนี้ก้มีแต่พวกจะสอบเข้าโพสถามนู่นนี่เยอะไปหมด
กระทู้เพียบยังกะกระทู้พันทิพ
คิดถึงเอวารี่บอดี้ แอบอยากไปดูโอเปร่ามั่งอะบลิ๊งค์!
 
ช่วยลุ้นนะสำหรับคนที่กำลังรอคะแนนโอเอนะจ๊ะ 
ได้เท่าไหร่กันแล้วอย่าลืมแปะประกาศ
จะแวะเวียนไปเยี่ยมมมมมมมมมมมมม!!
2009/3/5

After the Ad,

every day
is
still
the same. 
 
 
2009/2/24

โฆษณา

รูปภาพทั้งหมดได้รับและเซฟจากฟอเวิดเมล
หากมีผู้ใดทราบว่าจะสามารถให้เครดิตใครได้
โปรดทิ้งคอมเมนท์ไว้ เพื่อจะดำเนินการแก้ไขให้เครดิต จักขอบคุณอย่างสูง
ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ****
2009/2/17

discount discount

วันนี้ไปชอปที่เซนทรัล
ทุกอย่าง ลด ลด
แถมแม่มีบัตรลด(ที่ลดเยอะกว่าที่มันลด) อีกสองใบ
เดินอยู่สามชั่วโมง
ได้เสื้อเชิ้ตยี่ห้อจากัวร์ซักอย่างให้พ่อสองตัว
ตัวนึงหล่อมากๆ ใส่แล้วคงเหมือนนายแบบเสื้อผ้าไปเลย 55
เจอรองเท้าที่ดูลอนด้อนมากๆ
ตอนแรกนึกว่าแก่ แต่แท้จริงแล้วน่ารัก และเหมาะกะคนตีนแบบข้าพเจ้ามาก
แต่ก้ไม่ได้ซื้อเพราะหนังมันบุๆคล้ายคู่เดิมที่รัก
ดี
จะได้ขุดคู่เก่าๆมาใช้
วันนี้ตูเลยไม่ได้ไรกลับบ้าน
แต่ประจักษ์เรื่องเซ้นส์ด้านแฟชั่นของแม่ว่าช่างเหนือกว่าตูหลายล้านขุมนัก
จะไม่พูดถึงมาก
เพราะแทงใจดำ
ทำไมแม่ไม่เคยสอนเลยวะ
ให้ตูแต่งตัวเสร่ออยู่ได้หลายปี
อ๋อลืมไป ตูมันเซ้ว
5555555555
ขอบ่นหน่อย
วันนี้ไม่ได้ไรกลับบ้านทั้งๆที่มันดิสเค้ารอบกายไปหมด
 
วันเสาร์สอบโอเน็ตแล้ว
แต่ตูก้ยังยืนยันที่จะไม่อ่าน
ทั้งนี้ยกเว้นวิชาอังกริด
เนื่องจากซื้อหนังสือเตรียมรีดดิ้งโทอิคมาคาไว้ในเก๊ะแล้ว
หลังจากหมั้นหมายกับตัวเองไว้ว่าจะไม่ซื้อหนังสือเรียนอีก
เห๊อ จนได้วะตู
 
และเสาร์นู้นก้จะสอบเอเน็ต
แต่จนบัดนี้ตูก้ยังไม่ได้ปรินต์ใบเข้าห้องสอบ
ที่แย่ไปกว่านั้นคือยังไม่ได้เช็คว่าได้สอบที่ไหนกันแน่
อย่างไรก็ตาม ตูก้ยังยืนยันที่จะไม่อ่านเอเน็ตเลยซักวิชาเดียวเรพาะมันไม่ใช้
อย่างเดียวที่ตูเช็คไปวันนี้คือ กดยืนยันสิทธิ์มธ.ไปแล้วแน่หรือยัง
อิอิ
แอบไม่ชัวร์ แต่ตอนนี้ก้มั่นใจแล้วละ
ตอนแรกกะว่า ถ้าเอเน็ตไปตรงกับเรียนเปียโนกับจีน จะโดดเอเน็ตซะเลย
แต่ปาติหาริย์มาก...
เมื่อได้เช็คตารางเอเน็ตไปเมื่อกี๊ก้ได้พบว่า
ไม่ตรงซักวิชาเดียว
นี่ตูควรรู้สึกดีดีหรือไม่
ตารางของตูก้เลยเป็นว่า แปดโมงเรียนเปียโน ณ ซอยสวัดดีตรงพร้อมพงษ์ ต่อมาเที่ยงไปสอบเอเน็ตที่ไหนก้ไม่รู้โว๊ย และค่อยกลับมาเรียนจีนที่พารากอน
ตารางตูติดๆกันไปหมด คงต้องพึ่งแท็กซี่ทั้งวัน
ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะบัตรบีทีเอสหมดแล้ว 
ปัญหาของตูก้เลยได้แก่ เอาชุดไปเปลี่ยนดีหรือไม่
ถ้าเปลี่ยนก้ต้องเปลี่ยนไปเปลี่ยนกลับสองรอบ
ฟังดูงุนงง
มีเรื่องหงุดหงิดอยู่เรื่องนึง
การสอบโอเน็ตทำให้ตูอดเรียนจีนไปวันนึง
เปียโนอาจารก้ชดให้ตั้งแต่อาทิดที่แล้วเลยรอดไป
โอย ทำตูเสียประโยชน์ว่ะ
โอเน็ตน่าจะโดดได้ จะได้โดด
เข้าใจไหมว่าค่าเรียนจีนมันแพงนะ โดดไปก้ไม่คุ้ม
(ได้ข่าวว่าเรียนเจโดดไปแล้วหลายตลบ)
แต่มันสนุกนี่นา
ขอประชาสัมพันธ์ไว้ ณ ที่นี้ ซีซีซี พารากอน
อาจารชื่อไรก้ไม่รุ้ ชื่อจีนจำไม่ได้
หลงเสน่ห์ภาษาจีนตั้งแต่ครั้งแรกที่เรียน
(ได้ข่าวว่าเคยเรียนมาก่อนหน้าแล้วตั้งสามปีที่เกษตร)
แต่ตูยอมจ่ายเพื่อความสนุกสะใจและความพึงพอใจส่วนตัว
โอเน็ตจะมาพรากความสนุกนั้นไปทำไมวะ
 
เรื่องน่าเบื่อคือ
1.ศิริเพ็ญมิกจะเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ
2.ไปมีทติ้งนิติดีไหม ทำไมฟังดูเห่ยจังวะ แต่ไม่รู้สิ อาจไป ดีไหม
วันนี้ว่าจะอัพบ่นซักสองสามบรรทัด
อย่างงี้เอาไปเขียนใส่กระดาศสมุดได้ซักสองสามหน้าแล้วม้างง (อติพจน์)
 
ปล วันนี้ไปตัดก้านกล้วยในสวนมาเป็นดาบตีเล่นกับมาร์คกี้ สนุกมาก หญ้าในสวนหายไปไหนหมดวะ?
ปล2 เจอกิ้งก่าตัวจิ๋วๆด้วย นึกถึงจูราสสิคปาร์ค
2009/2/7

ว่าด้วยเรื่องรองเท้าSchu และรองเท้าอันเป็นที่รักอื่นๆ

มีรองเท้าคัตชูอยู่คู่หนึ่ง แม่ซื้อให้ หลังจากใช้เวลาเลือกไม่ถึงสิบนาที แผนกรองเท้า ชั้นB1 เซ็นทรัล บางนา
ณ ขณะนั้นเป็นมิดไนท์เซล..
รองเท้าคู่นี้ มีชื่อว่าชู (Schu)
 
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับชู อูเอมูระ (Shu Uemura)
เราก้ไม่รู้ว่าชู อูเอฯมาผลิตรองเท้าแน่หรือเปล่า
รู้แต่ว่า ตอนซื้อเราก้ยังไม่เคยได้ยินชื่อชู ที่สะกดแปลกๆแบบ Schuนี้ มาก่อน
 
จริงๆแล้วจุดประสงค์ที่ไปมิดไนท์เซลคราวนี้คือน้องชายจะไปซื้อชุดนอนกับกางเกงใน
(หนุ่มๆที่บ้านใส่กันเป็นอยู่สองยี่ห้อเองมั้ง มี Alexซักอย่าง กับ Hush Puppies มันแพงเลยมักมาซื้อมิดไนท์เซล)
 
ก้เลยอยากได้มั่ง แต่แม่ไม่ให้ เป็นการลงโทษที่แอบไปซื้อเข็มขัด Levi's มาโดยไม่ปรึกษาแม่มั้ง พ่อก้ไม่ช่วยอ้อนแม่เพราะหลังหันไปนิยมชมชอบ Lee มากกว่า
ขนาดตะก่อนพ่อมี Levi's เกือบสิบ... นี่พ่อเป็นสาวก Levi's ตัวยงเลยนะเนี่ย!! (ตอนนี้แม็กเริ่มเป็นแทน.. สงสัยพ่อใส่แล้วเริ่มคับเอวแล้ว 55)
เลยเปลี่ยนไปเอารองเท้าแทน นึกว่าแม่จะไม่ให้ซะแล้ว
 
คู่นี้เห็นตอนแรกไม่ได้มีทีท่าจะสะดุดตาเลยย  
จริงๆตอนนั้นอยากได้รองเท้าแตะเป็นคู่ที่ร้อยมากกว่า (อติพจน์)
ก้มัวแต่สนใจ Charles&Keith (ยี่ห้อประจำ... เหมือนเวลาซื้อแป้งฝุ่นต้องซื้อ Body Shop ยังไงอย่างงั้น เพราะไปแล้วเจอพนักงานคนเดิมๆ มันเลือกของได้อย่างสบายใจกว่า)
แต่แม่ขัด คู่นี้แตะส้นแบนสีดำมันดันเป็นรองเท้าแตะเหมือนกับคุ่ที่แล้วที่ซื้อไป ที่เป็นแตะมีส้นหนังแก้วสีแดง (ก้ซื้อเป็นแต่รองเท้าแตะนี่หว่า... - -)
 
แม่เลยเสนอทางเลือกให้ใหม่คือคัตชูสีเมทัลลิกเงิน หัวดำ
เออ ใส่ไปใส่มามันดูดีมีรสนิยมดีเว้ย 5555
 
แต่ตอนนี้รักมันมากซะแล้ว
 
วันนี้กลับมาถอดรองเท้า มันเป็นแผลแล้ว!!
โอยก้อด.. ใจหายเลย
ไอตรงสีเงินๆมาถลอกง่ะ เป็นรอยขีดๆ แล้วสังเกตได้ว่าโคตรเยินอ่ะ ตรงที่ถลอกๆไอแผ่นเงินๆบางๆมันก้เปิดๆร่อนๆ รองเท้าตูเลยกลายเป็นรองเท้าหนังสีดำไปครึ่งข้างซะ
ดีนะไอตรงหัวกำมะหยี่ๆมันยังไม่เป็นไรมาก
เป็นเพราะไม่เคยเช็คนี่เอง เลยตกใจขนาดนี้
ไม่ได้เช็ด Schu ทุกครั้งหลังใส่เหมือน Charles&Keith โหย มันอยู่กล้องข้างๆกันมันคงน้อยใจแย่เลยถ้ามันมีชีวิต
แถมบางทีทิ้งมันไว้นอกบ้าน ไม่ได้เอาขึ้นชั้นวางรองเท้า
 
เรานี่แย่ว่ะ
ถึงจะราคาแค่พันกว่าบาทคือไม่แพงเมื่อเทียบกับรองเท้าผู้ใหญ่ แต่ไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีผลต่อจิตใจเราได้ขนาดนี้
นี่เป็นเหตุการณ์เกี่ยวกับทรัพย์สินของข้าพเจ้าที่สะเทือนใจข้าพเจ้ามาก
เช่นเดียวกับตอนทำมือถือ Sony Ericsson สีส้มหาย...
เช่นเดียวกับตอนโดนล้วงกระเป๋าตังค์ V...
...มันเศร้ามากเลย 
 
นึกถึงอย่างงี้แล้วก้คิดถึงรองเท้าของ St James อันเป็นรองเท้าคู่แรกที่โครตรัก
เป็นหนังแกะนิ่มมาก แต่ไปงานแต่งงานน้าที่บ้านของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ แล้วทำส้นถลอก หลังจากนั้นก้เก็บลงกล่องจนถึงทุกวันนี้
รู้สึกเลวนิดนึงว่ะ เหมือนทรยศเพื่อนเลย ช่างเหอะตอนนั้นถือว่าป.6ยังงี่เง่าอยู่ เลยไม่โกรธตัวเองเท่าไหร่ แถมมันสูงด้วยสามนิ้วเด่วใส่แล้วเกินบิว 555 ล้อเล่นนะบิว
 
ตามมาด้วยอีกคู่ คือคอนเวิส หนังอีกแล้วครับท่านสีดำล้วน แต่ปั๊มยี่ห้อสีขาว ก้ไม่ค่อยได้ใส่เท่าไหร่
จริงๆรู้สึกว่ามันเจ๋งมาก แต่ใส่ยาก แล้วก้ไม่รู้จะแต่งตัวยังไงให้เข้ากับมันดี เห๊อ
 
อีกคู่ๆ คู่นี้ลืมไม่ลง
ได้รับคำแนะนำจากคุณเพื่อนว่านิ่มมากๆๆ เออลองใส่แล้วก้นิ่มจริงๆว่ะ เลยรีบแจ้นไปซื้อจากแผนกกีฬาเดี๋ยวนั้นเลย (คือไอซุปเปอสปอรตที่เซนทรัลน่ะแหละ)
เหนราคาแล้วแบบ 790.- เอาก้เอาวะ เพื่อความนิ่ม 5555
กลับมาเละ... แม่เดาว่าคู่ละ79.- โอยยยย แต่มันนิ่มจริง 55
อย่างไงก้ตาม สุดท้ายมันก้ต้องห่างไกลเราออกไปอีก เพราะมันเริ่มเก่าแก่แล้ว
 
เราขอโทดนะรองเท้าทั้งหลาย
สิ่งที่เราทำไม่ดีลงไป เราเสียใจมาก ต่อไปเราจะทำดีๆนะ
อีกอย่างจะได้ไม่ต้องขอแม่ซื้อรองเท้าด้วย
เพราะสิ่งที่เรารัก มันอยู่กับเรามาโดยตลอด!!
เห๊ยเสียใจนะรองเท้า
ขอโทษค่ะแม่ ต่อไปนี้หนูจะใส่รองเท้าให้ดีกว่านี้
 
สิ่งที่เรารักแม่ง ที่สุดแล้วก้จากไป
ทำไมวะ
นี่พยามไม่ยึดติดแล้วนะเนี่ย
ความบ้ารองเท้าหนังของข้าพเจ้ามีอยู่กับข้าพเจ้ามาตั้งแต่ป.5 เมื่อข้าพเจ้าได้ใส่ส้นตึกหนังคู่แรก
บัดนี้รองเท้า(หมายถึงที่เป็นรองเท้าหนังอะนะ) ที่ข้าพเจ้ารักและศรัทธา ได้ผ่านมือ (ตีน ว่าง่ายๆ)ข้าพเจ้ามาแล้วถึงหกคู่แล้ว ..หรือไม่ก้มากกว่านั้นแต่นึกไม่ออก
โอ ความรู้สึกนั้นช่างดีเหลือเกิน มันมีความสุขกับชีวิตมากอ่ะ
น่าจะอารมเหมือนตอนรับเงินเดือนซองแรก ประมานนั้น
ที่จริงแต่ละคู่มันได้มายากมาก เพราะต้องอดทน ฟันฝ่าอุปสรรคนานัปการ รวบรวมพลังงานในสรรพางค์กายอ้อนวอนแม่อยู่นานสองนาน 555
 

สัญญาว่าจะปฏิบัติกับรองเท้าของฉันที่ฉันรักเป็นอย่างดีจ้า !!!!!!

 
และในอีกไม่นาน..
ความรู้สึกเดียวกับกระเป๋า คาดว่ากำลังจะเข้าครอบงำ HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAH...         
...TO BE CONTINUED